Με τη χάρη Θεού η Ιεραποστολική μας δραστηριότητα με σκοπό τη δημιουργία ενός Δημοτικού σχολείου στο Λουγκουζί συνεχίζει και .Με το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς ετοιμάσαμε , τέσσερα καινούργια Ιεραποστολικά τετράδια , με πανέμορφα πολύχρωμα εξώφυλλα από αυθεντικά σχέδια της Αφρικής και απευθύνονται σε άλλα παιδιά που ξεκινούν τώρα την σχολική τους διαδρομή. Κάθε τετράδιο διατίθεται στην τιμή των 2 ευρώ από την Ιερά Μ. Παναγίας Χρυσοπηγής.
Διαβάστε σήμερα

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Πέντε λεπτά ακόμη…


 
Του Γιώργου Αγγελόπουλου *
Είναι ακόμη αρχές Ιούλη και η Ακριβή με τον Γιάννη που γνώριζαν, μας οργάνωναν στις ετοιμασίες των πραγμάτων. Εγώ αναρωτιόμουν: καλά; θα πάρουμε και αυτό; και το άλλο; Πόσα ποια; Ε λοιπόν δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε λεπτά στο χωριό, μέχρι να φάω το πρώτο μου χαστούκι και να καταλάβω ότι όσες βαλίτσες και όσες κούτες πράγματα να  πάρεις μαζί σου, ποτέ δεν θα είναι αρκετές για να φτάσουν για όλους. Ποτέ δεν θα καταφέρεις να καλύψεις τις ανάγκες τους.

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Γεωργία Ἀποστόλου μιά ἀνήσυχη ἠθοποιός καί Χριστιανή(Σεβ.Μητροπ.Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου:


Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου:  Γεωργία Ἀποστόλου μιά ἀνήσυχη ἠθοποιός καί Χριστιανή

Τήν 10η Ἰουνίου 2016 ἀπεβίωσε ἡ ταλαντοῦχος ἠθοποιός Γεωργία Ἀποστόλου, σέ ἡλικία 43 ἐτῶν, καί δημιούργησε μεγάλη ἔκπληξη στό κοινό, ἰδιαιτέρως στούς δημοσιογράφους καί τούς νέους, διότι ἦταν γνωστή ἀπό τόν πρωταγωνιστικό ρόλο πού εἶχε σέ διάφορα σίριαλ στήν τηλεόραση ἀπό τό 1994 ἕως τό 2005.
Πηγή : Προσκυνητής

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Πότε μεγαλώσαμε

                                                          
 π.Εφραίμ Παναούση
Βλέπω τις παλιές φωτογραφίες από διάφορες  δραστηριότητες και αναρωτιέμαι πότε πέρασε ο καιρός.
Όλοι το λένε και εγώ θα το πω .Στις μέρες μας λες και το βαλε πείσμα ο καιρός να περνάει πιο γρήγορα.Πότε είμασταν παιδιά, πότε είχαμε ανέμελο νου και ξάστερο βλέμμα και ήρθε ο καιρός και μεγαλώσαμε κι αλλάξαμε ρότα και δρόμο και είμαστε με σκοτεινούς και ταραγμένους λογισμούς και πάθη .

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Όταν γνώρισα την Αγάπη


 
Της Ακριβής Κουμπέτσου *
Σε ένα κόσμο σάπιο, χαλασμένο ένα κορίτσι ψάχνει την αγάπη. Όποιον ρώτησε της είπε δεν είναι εδώ, πως δεν υπάρχει Τους πίστεψε και έζησε στο ψέμα για λιγάκι μέχρι που μερικά ξυπολυτάκια της διδάξαν κάτι Να είναι πάντα ευγνώμων για ότι έχει Και αυτό να το μοιράζεται όταν σε άλλα μέρη βρέχει. Απόρησε πώς γίνεται οι άνθρωποι με τον μεγάλο πόνο Να παίζουν, να γελούν και να την ευχαριστούνε μόνο.

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Τα νέα μας από την ενορία της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας στην Ουγκάντα.

Δόξα τω Θεώ μεγαλώνει η μελλοντική Εκκλησία στη νέα ενορία της Παναγίας Της Μυρτιδιωτίσσης στο Ρουμπάλλε της Ουγκάντας . Με τη χάρη του Θεού οι μελλοντικοί πιστοί όλο και αυξάνονται. Οι φωτογραφίες είναι από την Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία.
Η μητέρα του π.Αριστοτέλη πεθερά μου μιλάει στον κόσμο για τη χάρη του βαπτίσματος που πήρε και να αγαπάνε πολύ τον Θεό..
Ο πατέρας του το ίδιο.Όλα έγιναν μέσα  σε ένα σπίτι  που χτίζεται λόγω του αέρα  της βροχής  που θα ερχόταν. Δόξα το Θεό άρχισε να βρέχει αυτές οι μέρες.
Οι φωτογραφίες  είναι από τη Θεία Λειτουργία.π.Αριστοτέλη,Πρεσβυτέρα Μαγδαληνή ευχαριστούμε.Ο Θεός να σας ευλογεί.

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Ουγκάντα, η αντιβίωση της Δύσης


Της Δέσποινας Παππά*
Ουγκάντα: Μία λέξη- αμέτρητες σκέψεις. Κάθομαι λοιπόν και καθαρογράφω όσα έζησα εκεί με την 6η Ιεραποστολή, σε εκείνη την ήπειρο, εκείνη τη χώρα, εκείνη την πόλη, εκείνο το χωριό με εκείνους τους ανθρώπους. Μάλλον δεν θα τελειώσω ποτέ! Εμπειρία ζωής μου λένε όλοι στην πατρίδα· εμπειρία ψυχής τους απαντάω εγώ. Τα ερεθίσματα; Άπειρα. Από το βλέμμα του υπαλλήλου στο αεροδρόμιο αφού ήρθαν οι "λευκοί" εδώ μέχρι το χαμογελάκι στο πρόσωπο του μωρού όταν του δίνεις την καραμέλα.

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Ουγκάντα :Αναπολώ όλες τις στιγμές που έζησα (πάντα με δάκρυα στα μάτια)


 Της Κωσταντίνας Αγγελοπόύλου *
Αφρική, Ουγκάντα… Είναι δύσκολο να περιγράψεις με λόγια τα όσα έζησες, είδες, άκουσες και ένιωσες εκεί!
Βλέποντας το έργο του μοναστηριού της Χρυσοπηγής, από τις προηγούμενες αποστολές στην Ουγκάντα,  σκεφτόμουν «Βρε λες να πάω φέτος; Θα αντέξω  εγώ τόσο καιρό κάτω; Και οι άνθρωποι εκεί πως θα με αντιμετωπίσουν;» Τελικά πήρα την απόφαση και πήγα έχοντας μαζί μου τις σκέψεις και τις ευχές της οικογένειας και των φίλων μου.